Ostmarkierzy — charakterystyka postaci
Pruscy koloniści w Poznańskiem z wizji przyszłości w utworze Zemsta (nowela). Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.
Ostmarkierzy to bohater zbiorowy z pierwszej wizji w zwierciadle. Tak nazywa się pruskich kolonistów osiedlonych w Poznańskiem, które w ich języku nosi nazwę Ostmarchii, czyli Marchii Wschodniej. Są to rolnicy, rzemieślnicy i handlarze sprowadzeni na ziemie polskie. Cieszą się, że ziemia przechodzi z rąk Polaków w ich posiadanie, wznoszą toasty za Bismarcka i Bülowa i śpiewają patriotyczne pieśni.
Zamiast pracować, całymi dniami ucztują. Urzędnikowi, który ich upomina, odpowiadają, że przyjechali strzec honoru Niemiec, a pracę wykonują Polacy, których nazywają bydłem. Pola źle rodzą, sklepy są zamknięte, a państwo musi co roku dopłacać do Poznańskiego setki milionów marek. Gdy sejm uchwala usuwanie leniwych kolonistów, ostmarkierzy zaczynają mordować urzędników. W wojnie domowej odznaczają się okrucieństwem i zostają wyjęci spod prawa.
Cechy — Ostmarkierzy
| Cecha | Uzasadnienie w tekście |
|---|---|
| Leniwi | Przesiadują w piwiarniach i świętują zamiast pracować. |
| Butni | Twierdzą, że przyjechali strzec honoru Niemiec, a nie pracować. |
| Pogardliwi wobec Polaków | Nazywają ich bydłem, które ma dla nich pracować. |
| Roszczeniowi | Domagają się od państwa coraz nowych zasiłków. |
| Okrutni | Mordują urzędników i najbardziej wyróżniają się zbrodniami w wojnie domowej. |
Częste pytania — Ostmarkierzy
Kim są ostmarkierzy?
To pruscy koloniści sprowadzeni do Poznańskiego, które Niemcy nazywali Ostmarchią, czyli Marchią Wschodnią. Występują w pierwszej wizji Milera.
Jak żyją ostmarkierzy w wizji?
Ucztują, piją i świętują, a pracę zostawiają Polakom. Ich pola źle rodzą, a państwo musi do nich dopłacać.
Co dzieje się z ostmarkierami w końcu?
Gdy sejm postanawia usuwać leniwych kolonistów, zaczynają mordować urzędników. W wojnie domowej wyjęto ich spod prawa. Schwytanych poza prowincją, jeśli nie umieli wytłumaczyć, po co przybyli, skazywano na śmierć bez sądu.
Czego uczy los ostmarkierów?
Pokazuje, że krzywda wyrządzona innym obraca się przeciw sprawcom. Ahamkara streszcza to słowami o kąkolu, który nie wyda pszenicy.
Dlaczego Miler boi się losu ostmarkierów?
Ahamkara daje mu do zrozumienia, że gdyby się zemścił, rodaków Milera spotkałoby to samo, co tych kolonistów.