Dziadek (z „Rzepki”) — charakterystyka postaci

Bohater wiersza „Rzepka”, który posadził rzepkę i nie może jej wyciągnąć w utworze Wiersze dla dzieci. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.

Dziadek zaczyna całą historię. Sadzi w ogrodzie rzepkę i codziennie chodzi sprawdzać, jak rośnie. Rzepka wyrasta jędrna i krzepka. Dziadek ma ochotę schrupać ją z kawałkiem chleba. Kiedy jednak próbuje ją wyciągnąć, okazuje się to niemożliwe.

Dziadek nie upiera się, że da radę sam. Woła na pomoc babcię. Potem przybiegają wnuczek i zwierzęta. Dziadek przez cały czas trzyma rzepkę, a reszta łapie się jeden za drugiego. Wszyscy pocą się, sapią i stękają.

Kiedy rzepka wreszcie wyskakuje z ziemi, przewraca się pierwsza na dziadka. Potem wszyscy upadają po kolei, jeden na drugiego.

Cechy — Dziadek (z „Rzepki”)

Cechy postaci Dziadek (z „Rzepki”) wraz z uzasadnieniem
CechaUzasadnienie w tekście
PracowitySam zasadził rzepkę w ogrodzie.
CierpliwyCodziennie chodził oglądać, jak rośnie.
ŁakomyMarzy, żeby schrupać rzepkę z kawałkiem chlebka.
WytrwałyCiągnie i ciągnie, choć nie może jej wyciągnąć.
RozsądnyWoła na pomoc babcię, gdy widzi, że sam nie da rady.

Częste pytania — Dziadek (z „Rzepki”)

Co zasadził dziadek?

Rzepkę. Posadził ją w ogrodzie i codziennie chodził ją oglądać.

Kogo dziadek zawołał na pomoc najpierw?

Babcię. Powiedział jej, że sam złapie rzepkę, a ona ma złapać się jego.

Kto przybył na pomoc po babci?

Wnuczek, a potem szczeniak Mruczek, kotka Kicia, kurka, gąska, bocian, żabka i kawka.

Co się stało, gdy rzepka wyskoczyła z ziemi?

Wszyscy się przewrócili. Rzepka upadła na dziadka, dziadek na babcię i tak dalej, aż kawka wylądowała na trawce.

Czego uczy historia dziadka i rzepki?

Że trudne zadanie łatwiej wykonać razem. Nawet najmniejszy pomocnik może się przydać.