Syzyf — charakterystyka postaci

Król Koryntu ukarany w podziemiu wieczną pracą w utworze Wybrane mity greckie: o powstaniu świata, o Prometeuszu, o Syzyfie, o Demeter i Korze, o Dedalu i Ikarze, o Heraklesie, o Tezeuszu i Ariadnie. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.

Syzyf jest synem Eola i założycielem Koryntu, dawniej zwanego Efyrą. Homer wspomina go w Iliadzie jako przodka Bellerofonta, a w Odysei pokazuje jego karę w krainie zmarłych. Grecy uważali go za najsprytniejszego z ludzi. Bogowie przez pewien czas go lubili i zapraszali na swoje uczty.

Syzyf nadużył jednak ich zaufania. Powtarzał ludziom, co usłyszał przy stole bogów, a w końcu zdradził Asoposowi, że jego córkę Eginę porwał Zeus. Gdy przyszedł po niego Tanatos, król zakuł boga śmierci w kajdany. Kiedy wreszcie trafił do podziemi, wyprosił powrót na ziemię pod pretekstem, że żona nie wyprawiła mu pogrzebu. W rzeczywistości sam jej to przykazał.

Za wszystkie podstępy bogowie skazali go na karę bez końca. Syzyf wtacza pod górę ogromną skałę, która tuż przed szczytem stacza się w dół. Jego imię przetrwało w wyrażeniu „syzyfowa praca”. W XX wieku Albert Camus zobaczył w nim obraz człowieka, który zna bezsens swojego trudu, a mimo to go nie porzuca.

Cechy — Syzyf

Cechy postaci Syzyf wraz z uzasadnieniem
CechaUzasadnienie w tekście
PrzebiegłyZakuwa w kajdany Tanatosa i podstępem wraca z podziemi na ziemię.
NiedyskretnyNie dochowuje sekretów, które poznał przy stole bogów, i powtarza je śmiertelnym.
ZuchwałyOśmiela się zdradzić sekret Zeusa i przeciwstawić się samej śmierci.
KłamliwySam zakazuje żonie pogrzebu i ofiar, a w podziemiu udaje skrzywdzonego męża.
Przywiązany do życiaRobi wszystko, by nie umrzeć, i nie wraca do podziemi z własnej woli.
Wytrwały w karzeBez końca wtacza na górę głaz, choć wie, że kamień znów spadnie.

Częste pytania — Syzyf

Kim jest Syzyf?

Założycielem i królem Koryntu, synem Eola. W mitach uchodzi za najsprytniejszego z ludzi, który oszukiwał nawet bogów.

Czym Syzyf rozgniewał bogów?

Powtarzał ludziom tajemnice z uczt bogów, a potem zdradził Asoposowi, że jego córkę Eginę porwał Zeus.

Jak Syzyf oszukał śmierć?

Zakuł w kajdany Tanatosa, boga śmierci, więc przez pewien czas nikt nie umierał. Gdy w końcu trafił do podziemi, wyprosił powrót na ziemię, bo żona rzekomo nie wyprawiła mu pogrzebu, i żył tam jeszcze długo.

Jaką karę poniósł Syzyf?

W krainie zmarłych pcha pod górę wielki głaz. Gdy kamień jest prawie na szczycie, wymyka mu się i spada, a praca zaczyna się od nowa.

Gdzie Homer opisuje karę Syzyfa?

W pieśni XI „Odysei”. Odyseusz widzi Syzyfa w krainie zmarłych, obok Tantala i Tityosa.

Co znaczy „syzyfowa praca”?

Mozolną pracę, która nie daje trwałych skutków i którą trzeba wciąż zaczynać od nowa. Z mitem wiąże się też tytuł powieści „Syzyfowe prace” Stefana Żeromskiego.