Syzyf — charakterystyka postaci
Król Koryntu, skazany na wieczną karę w Tartarze w utworze Mitologia, część I: Grecja. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.
Syzyf jest królem Koryntu, bogatego miasta portowego. Bogowie go lubią i zapraszają na swoje uczty. Syzyf nadużywa jednak ich zaufania i rozpowiada ludziom tajemnice, które usłyszał na Olimpie. Gdy zdradza sekret samego Zeusa, bogowie postanawiają go uśmiercić.
Przebiegły król chwyta i więzi Tanatosa, boga śmierci, więc ludzie przestają umierać. Dopiero gdy bogowie uwalniają Tanatosa, Syzyf trafia do podziemi. Wcześniej jednak każe żonie nie wyprawiać mu pogrzebu. W krainie umarłych skarży się na to i uzyskuje zgodę na powrót na ziemię, by ukarać żonę. Na ziemi zostaje i żyje dalej, aż bogowie sobie o nim przypominają.
Za oszustwa zostaje skazany na wieczną karę. Musi wtaczać na wysoką górę ogromny głaz, który tuż przed szczytem wymyka mu się i stacza na dół. Od jego imienia pochodzi wyrażenie „syzyfowa praca”, czyli wysiłek bez końca i bez efektu. W XX wieku Albert Camus uczynił z Syzyfa symbol człowieka, który mimo bezsensu losu nie rezygnuje z działania.
Cechy — Syzyf
| Cecha | Uzasadnienie w tekście |
|---|---|
| Przebiegły | Udaje mu się uwięzić boga śmierci i oszukać władców podziemi. |
| Niedyskretny | Rozpowiada ludziom tajemnice bogów. |
| Zuchwały | Ośmiela się przeciwstawić bogom i samej śmierci. |
| Nielojalny | Nie wraca do podziemi, choć zwolniono go tylko na chwilę. |
| Wytrwały w karze | Wiecznie wtacza głaz, który zawsze się stacza. |
Częste pytania — Syzyf
Kim jest Syzyf?
Mitycznym królem Koryntu, który oszukiwał bogów i został za to skazany na wieczną karę w Tartarze.
Czym Syzyf rozgniewał bogów?
Zdradzał ludziom tajemnice, które usłyszał na ucztach bogów, a potem uwięził Tanatosa, boga śmierci, i podstępem uciekł z podziemi.
Na czym polega kara Syzyfa?
Musi wtaczać na górę ogromny głaz, który tuż przed szczytem zawsze stacza się w dół. Praca nie ma końca.
Co znaczy „syzyfowa praca”?
Ciężki, długotrwały wysiłek, który nie przynosi trwałego rezultatu. Liczy się tu bezowocność, a nie sam trud.
Jak Syzyf jest interpretowany współcześnie?
Albert Camus w eseju „Mit Syzyfa” uczynił z niego symbol człowieka, który zna bezsens swojego losu, ale go nie porzuca. Do mitu nawiązuje też tytuł powieści Stefana Żeromskiego „Syzyfowe prace”.