Streszczenie — Kubuś Puchatek

Narrator opowiada małemu Krzysiowi historie o jego pluszowym misiu, Kubusiu Puchatku, który mieszka w Stumilowym Lesie. Puchatek próbuje dostać się do miodu na baloniku, utyka w drzwiach Królika i z Prosiaczkiem tropi zwierzę, które okazuje się ich własnymi śladami. Odnajduje ogon Kłapouchego, zostaje z głową w garnku we własnej pułapce na Słonia i daje osiołkowi na urodziny pusty garnek. Do lasu przybywają Mama Kangurzyca i Maleństwo, a Królik obmyśla ich przepędzenie. Krzyś prowadzi wyprawę do bieguna północnego. Gdy powódź otacza dom Prosiaczka, Puchatek i Krzyś płyną mu na ratunek w parasolu. Na koniec chłopiec urządza dla misia przyjęcie w nagrodę za uratowanie przyjaciela.

Wstęp i rama opowieści

Na początku autor tłumaczy, skąd miś ma swoje imię. Wiąże się ono z niedźwiedziem, którego Krzyś odwiedza w zoo, i z łabędziem, którego chłopiec kiedyś miał. Pierwszy rozdział otwiera rozmowa w domu. Krzyś prosi, żeby narrator opowiedział coś jego misiowi. Puchatek bardzo lubi słuchać historii o sobie. Tak zaczynają się opowieści o Stumilowym Lesie.

Rozdział 1. Miód, pszczoły i niebieski balonik

Puchatek słyszy w lesie bzyczenie i dochodzi do wniosku, że gdzie są pszczoły, tam musi być miód. Wspina się na wysokie drzewo, ale gałąź się łamie i miś spada w krzaki. Wpada wtedy na inny pomysł. Pożycza od Krzysia niebieski balonik i unosi się na nim do gniazda. Chce, żeby pszczoły wzięły go za chmurkę na niebie. Krzyś na prośbę misia chodzi pod drzewem z parasolem, jakby zanosiło się na deszcz. Pszczoły wylatują jednak z gniazda i krążą wokół niego coraz bardziej niespokojne. Miś uznaje w końcu, że to niewłaściwe pszczoły, i prosi przyjaciela, by zestrzelił balonik. Krzyś strzela ze swojej strzelby. Za pierwszym razem trafia misia, dopiero za drugim balonik, i Puchatek powoli opada na ziemię.

Rozdział 2. Wizyta u Królika

Puchatek wybiera się z wizytą do Królika w porze, gdy dobrze byłoby coś przekąsić. Gospodarz częstuje go miodem i innymi smakołykami. Miś je tak dużo, że przy wyjściu utyka w wąskim otworze nory. Głowa i przednie łapy wystają na zewnątrz, a reszta zostaje w środku. Królik sprowadza Krzysia. Chłopiec uznaje, że jedynym wyjściem jest odchudzanie. Przez tydzień Puchatek nic nie je, a Krzyś przychodzi i czyta mu książki. Królik w tym czasie używa tylnych łap misia, które sterczą w jego domu, jako wieszaka. Po tygodniu Krzyś, Królik i krewni i znajomi Królika łapią się jeden za drugiego i wyciągają Puchatka z nory.

Rozdział 3. Tropy na śniegu

Jest zima. Prosiaczek odgarnia śnieg sprzed swojego domu w starym buku i widzi, jak Puchatek krąży z głową pochyloną nad ziemią. Miś twierdzi, że tropi jakieś zwierzę. Przyjaciele uznają, że to łasica, choć żaden z nich jej nie widział. Idą razem po śladach wokół zagajnika. Po każdym okrążeniu tropów przybywa, więc dochodzą do wniosku, że zwierząt jest coraz więcej. Prosiaczek się boi i szybko przypomina sobie, że ma w domu coś do zrobienia. Wtedy na drzewie pojawia się Krzyś, który przyglądał im się od dłuższej chwili. Uspokojony Prosiaczek biegnie do domu, a chłopiec schodzi na ziemię i wyjaśnia, że przyjaciele krążyli wokół zagajnika i deptali własne tropy. Puchatek rozumie swoją pomyłkę i jest mu głupio, ale Krzyś szybko go pociesza.

Rozdział 4. Zgubiony ogon Kłapouchego

Puchatek spotyka osiołka Kłapouchego, który stoi smętnie wśród ostów. Okazuje się, że zniknął mu ogon. Kłapouchy podejrzewa, że ktoś go zabrał. Miś obiecuje go odnaleźć i idzie po radę do Sowy Przemądrzałej, która mieszka w domu Pod Kasztanami. Sowa proponuje, żeby rozwiesić ogłoszenia i obiecać nagrodę. Przy okazji pokazuje mu napisy na drzwiach i chwościk przy dzwonku. Puchatek przygląda mu się i poznaje zgubiony ogon. Sowa znalazła go w lesie i nie wiedziała, czyj jest. Puchatek odnosi ogon osiołkowi, a Krzyś przybija go na miejsce. Kłapouchy jest szczęśliwy.

Rozdział 5. Pułapka na Słonia

Krzyś mówi przyjaciołom, że widział Słonia. Puchatek i Prosiaczek odpowiadają, że oni też, choć nie mają pojęcia, jak takie zwierzę wygląda. W drodze do domu Puchatek postanawia złapać Słonia, a Prosiaczek obiecuje mu pomóc. Prosiaczek wolałby dać do pułapki żołędzie, ale ustępuje i zgadza się na miód. Kopie głęboki dół, a Puchatek przynosi z domu garnek, z którego sporo miodu zdążył już wyjeść. Umawiają się, że rano sprawdzą pułapkę.
W nocy Puchatek budzi się głodny i przypomina sobie, gdzie zaniósł swój miód. Idzie do dołu, schodzi na dno i wsadza głowę do garnka, żeby wylizać resztki. Potem nie może jej wyjąć. Rano przychodzi Prosiaczek. Słyszy dziwne odgłosy i widzi stworzenie z garnkiem zamiast głowy. Bierze je za Słonia i ucieka do Krzysia. Chłopiec idzie z nim na miejsce i na widok misia wybucha śmiechem. W tej chwili Puchatek uderza garnkiem o korzeń drzewa i garnek pęka. Zawstydzony Prosiaczek ucieka do domu.

Rozdział 6. Urodziny Kłapouchego

Kłapouchy przegląda się w strumieniu i jest bardzo smutny. Obchodzi urodziny, ale nikt nie złożył mu życzeń. Puchatek postanawia dać mu prezent i wybiera garnek miodu. Spotkany Prosiaczek chce dołożyć coś od siebie i bierze balonik. W drodze Puchatek robi się głodny i zjada cały miód. Zostaje mu pusty garnek. Uznaje, że to też może być ładny podarunek, i prosi Sowę, żeby napisała na nim życzenia.
Prosiaczek biegnie z balonikiem, potyka się i balonik pęka. Smutny wręcza Kłapouchemu to, co zostało z balonika. Chwilę później Puchatek przynosi pusty garnek. Okazuje się, że pęknięty balonik świetnie mieści się w garnku. Kłapouchy wkłada go do środka i wyjmuje, i jest bardzo zadowolony z obu prezentów.

Rozdział 7. Mama Kangurzyca i Maleństwo w lesie

W lesie pojawia się Mama Kangurzyca ze swoim synkiem Maleństwem, którego nosi w kieszeni na brzuchu. Królikowi nie podobają się nowi sąsiedzi. Wymyśla plan, żeby porwać Maleństwo i oddać je dopiero wtedy, gdy Kangurzyca obieca opuścić las. Do pomocy namawia Puchatka i Prosiaczka. Puchatek zajmuje Kangurzycę wierszem, a potem razem z Królikiem pokazuje jej ptaka na dalekim drzewie. Gdy Kangurzyca odwraca głowę, Królik ucieka z Maleństwem, a Prosiaczek wskakuje do jej kieszeni.
W domu Kangurzyca od razu widzi, że to nie jej dziecko. Jest spokojna o synka, bo w lesie jest Krzyś, i postanawia odpłacić żartem za żart. Udaje, że nie widzi różnicy. Szoruje Prosiaczka w zimnej wodzie i daje mu łyżkę tranu, choć ten protestuje. Przychodzi Krzyś. Mówi, że to nie może być Maleństwo, ale udaje, że nie poznaje też Prosiaczka. W końcu Prosiaczek wymyka się przez otwarte drzwi i ucieka do domu. Maleństwo bawi się w tym czasie u Królika. Kangurzyca z synkiem zostają w lesie i zaprzyjaźniają się z resztą mieszkańców.

Rozdział 8. Wyprawa do bieguna północnego

Krzyś ogłasza, że wyrusza na wyprawę, by odkryć biegun północny. Puchatek przekręca nazwę wyprawy, ale zawiadamia Królika i Prosiaczka, a Królik ma powiadomić Kangurzycę. Wyrusza cały pochód. Na przedzie idą Krzyś i Królik, za nimi Prosiaczek z Puchatkiem, potem Kangurzyca z synkiem w kieszeni i Sowa. Pochód zamykają Kłapouchy oraz krewni i znajomi Królika. Krzyś ostrzega, że w niebezpiecznych miejscach mogą czaić się zasadzki. Nad strumieniem wszyscy odpoczywają i jedzą zapasy.
Maleństwo myje się w wodzie, traci równowagę i wpada do strumienia. Woda je porywa, a wszyscy próbują pomóc. Kłapouchy podsuwa mu ogon. Puchatek znajduje długi drąg i razem z Kangurzycą trzyma go w poprzek nurtu, a Maleństwo wydostaje się po nim na brzeg. Krzyś ogląda drąg i ogłasza, że Puchatek znalazł biegun północny. W polskim przekładzie chłopiec rozpoznaje w drągu biegun od starego drewnianego konia, więc żart opiera się na dwóch znaczeniach słowa biegun. W oryginale gra słów dotyczy angielskiego słowa pole, które oznacza zarówno biegun, jak i drąg. Krzyś wbija drąg w ziemię i mocuje na nim tabliczkę, z której wynika, że odkrywcą jest Puchatek.

Rozdział 9. Prosiaczek otoczony wodą

Przez wiele dni pada deszcz. Woda podchodzi pod sam dom Prosiaczka i ten nie może się wydostać. Pisze list z prośbą o ratunek i wrzuca butelkę do wody.
Woda zalewa też domek Puchatka. Miś zabiera garnki z miodem i siedzi z nimi na gałęzi, aż wyłowi z wody butelkę z listem. Nie umie czytać, więc postanawia popłynąć z nim do Krzysia. Za łódkę służy mu największy garnek, który zatyka korkiem. Krzyś odczytuje wiadomość od Prosiaczka. Garnek jest za mały na dwóch, więc Puchatek wpada na pomysł, żeby płynąć w odwróconym parasolu Krzysia. Chłopiec nazywa tę łódź na cześć rozumu misia. Sowa leci przodem i uspokaja Prosiaczka, że pomoc jest w drodze. Puchatek i Krzyś docierają do jego domu i ratują przyjaciela.

Rozdział 10. Przyjęcie na cześć Puchatka

Gdy woda opada, Krzyś urządza przyjęcie w nagrodę za uratowanie Prosiaczka. Sowa roznosi zaproszenia. Na przyjęciu zbierają się wszyscy mieszkańcy lasu. Krzyś zapowiada, że wręczy prezent komuś bardzo zasłużonemu. Gdy chłopiec szuka prezentu, Kłapouchy bierze te słowa do siebie i zaczyna przemawiać. Krzyś wręcza jednak podarunek Puchatkowi. Jest to pudełko z ołówkami i innymi przyborami do pisania. Miś jest bardzo szczęśliwy. Po przyjęciu goście rozchodzą się do domów, a Puchatek wraca razem z Prosiaczkiem.
Na koniec narrator wraca do rozmowy z Krzysiem. Chłopiec chce wiedzieć, co jeszcze się zdarzy, a narrator obiecuje mu następne opowieści.