Maruda — charakterystyka postaci
Matka Aladyna, wdowa po krawcu Mustafie w utworze Klechdy sezamowe. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.
Maruda zostaje sama z leniwym synem po śmierci męża. Sprzedaje kolejne sprzęty, żeby kupić chleb i mleko. Jest prostą, rozsądną kobietą. Najpierw wątpi w fałszywego szwagra, bo pamięta, że Mustafa nie miał brata. Daje się jednak przekonać jego łzom. Gdy Aladyn opowiada o podziemiach, bierze go za wariata.
Duchów boi się panicznie. Na widok ducha lampy mdleje, a potem prosi syna, żeby uprzedzał ją, kiedy chce wezwać „błękitnego jegomościa”. Mimo strachu i wstydu spełnia prośbę Aladyna i zanosi sułtanowi worek klejnotów. Przez wiele tygodni stoi pod ścianą sali i wzrusza ramionami, a wizyty w pałacu tak jej się w końcu podobają, że tęskni za poniedziałkiem.
Leśmian robi z niej postać komiczną. Jej imię wiąże się z czasownikiem „marudzić” i narrator sam się tym bawi. Maruda tłumaczy, że marudziła pod ścianą, bo tam kazano jej stanąć. Gdy zostaje księżną, potyka się w długiej sukni, a panny służebne ciągle ją podnoszą. Jedyny raz przychodzi do pałacu przed wszystkimi, bo zna krótszą drogę.
Cechy — Maruda
| Cecha | Uzasadnienie w tekście |
|---|---|
| Zapobiegliwa | Po śmierci męża sprzedaje sprzęty, żeby wykarmić siebie i syna. |
| Rozsądna | Przypomina, że Mustafa nie miał żadnego brata. |
| Lękliwa | Mdleje na widok ducha i prosi syna, by wywoływał go pod jej nieobecność. |
| Kochająca | Choć wstydzi się prośby Aladyna, idzie z nią do sułtana. |
| Nieśmiała | Przez wiele poniedziałków nie potrafi podejść do tronu. |
| Zabawna | Odpowiada sułtanowi rymowanymi wymówkami i ciągle wzrusza ramionami. |
Częste pytania — Maruda
Kim jest Maruda?
To matka Aladyna i wdowa po ubogim krawcu Mustafie. Mieszka z synem w chińskim mieście, a po jego ślubie zostaje księżną.
Skąd się wzięło imię Maruda?
Leśmian nadał jej imię, które kojarzy się z czasownikiem „marudzić”. Sama Maruda mówi, że „marudziła” pod ścianą sali tronowej, bo tam kazano jej stanąć.
Dlaczego Maruda uwierzyła czarnoksiężnikowi?
Najpierw w niego wątpiła, bo jej mąż nie miał brata. Gdy jednak zobaczyła, jak Roeoender płacze w pokoju, w którym umarł Mustafa, uznała, że tak płakać może tylko rodzony brat.
Jak Maruda zachowuje się na widok ducha lampy?
Mdleje ze strachu. Potem prosi Aladyna, żeby zawsze ją uprzedzał, kiedy chce wezwać ducha, bo woli wtedy wyjść z chałupy.
Dlaczego Maruda tak długo nie mogła przedstawić prośby sułtanowi?
Bała się i wstydziła zuchwałej prośby syna. Co poniedziałek stała z workiem pod ścianą, wzruszała ramionami i wychodziła z tłumem. W końcu sułtan sam kazał wezyrowi ją zatrzymać i zapytał, czego chce.