Problematyka — Cukierku, ty łobuzie!
Motywy, symbole i interpretacja — z odwołaniem do konkretnych scen utworu.
Zwierzę jako członek rodziny
Marcel i jego rodzice nie traktują Cukierka jak zabawki. Kot ma swój koszyk i swoje humory. Bierze udział w świętach i urodzinach, a rodzina dba o jego zdrowie. Kiedy znika, wszyscy się martwią, a tata szuka go po okolicy. Po każdej psocie złość szybko mija, bo Cukierek jest po prostu jednym z domowników.
Odpowiedzialność za zwierzę
Książka pokazuje w zabawny sposób, czego wymaga opieka nad kotem. Trzeba go zaszczepić i zabezpieczyć przed pchłami. Trzeba też pilnować drzwi, żeby nie uciekł, zanim pozna okolicę. Tata przypomina o tym od pierwszego dnia. Młody czytelnik widzi, że pupil to także obowiązki i cierpliwość.
Świat oczami kota
Cukierek sam opowiada swoją historię. Patrzy na ludzi z kociej perspektywy i często się dziwi. Nie rozumie, czemu nie wolno wyjść na dwór ani pobawić się choinką. Dzięki temu czytelnik może przez chwilę pomyśleć jak zwierzę. To uczy empatii i pomaga zrozumieć, że kot nie psoci ze złośliwości.
Ciekawość świata
Wszystkie przygody biorą się z ciekawości. Cukierek musi zbadać każdą nową rzecz, czy to torbę, sweter, czy błyszczącą gwiazdę. Ciekawość prowadzi go do kłopotów, ale też do nowych przeżyć, takich jak wizyta na lodowisku. Książka pokazuje ją jako naturalną cechę młodego stworzenia, a także dziecka.
Strach i odwaga
Cukierek boi się weterynarza i męczy go tłum dzieci. Chowa się wtedy pod komodę albo za szafę. Jednocześnie potrafi odważnie wyruszyć na samotną wyprawę po okolicy. Dzieci łatwo rozpoznają w nim własne lęki, na przykład przed lekarzem, i mogą się z nich pośmiać.
Humor w codzienności
Opowiadania dotyczą zwykłych domowych spraw, takich jak zakupy, prezenty, praca domowa czy święta. Każda z nich zmienia się w małą katastrofę, gdy wkracza Cukierek. Autor pokazuje, że w codziennym życiu jest mnóstwo powodów do śmiechu. Czytelnik śmieje się z tych katastrof, bo ogląda je oczami kota.