Laertes — charakterystyka postaci
Syn Poloniusza, brat Ofelii w utworze Hamlet. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.
Laertes jest synem Poloniusza i bratem Ofelii. Na początku sztuki dostaje od króla zgodę na powrót do Paryża. Przed wyjazdem ostrzega siostrę przed Hamletem i wysłuchuje rad ojca.
Na wieść o śmierci ojca wraca z Francji na czele buntowników, którzy wołają, że to on ma być królem. Wpada do zamku i żąda wyjaśnień. Klaudiusz uspokaja go i wskazuje na Hamleta. Widok obłąkanej siostry pogłębia rozpacz Laertesa. Mówi, że gotów jest podciąć Hamletowi gardło nawet w kościele.
Przyjmuje plan króla, by w pojedynku użyć ostrej klingi, i sam dodaje, że posmaruje ją trucizną kupioną od szarlatana. Na pogrzebie Ofelii skacze do jej grobu i walczy z Hamletem. W pojedynku rani go zatrutym ostrzem, ale sam zostaje nim zraniony. Umierając, wyznaje winę, wskazuje na króla. Na koniec przebacza Hamletowi, a Hamlet jemu.
Cechy — Laertes
| Cecha | Uzasadnienie w tekście |
|---|---|
| Porywczy | Wraca z buntownikami i grozi królowi. |
| Kochający syn i brat | Rozpacza po śmierci ojca i siostry. |
| Honorowy na pokaz | Mówi o honorze, a zgadza się na zatrutą klingę. |
| Podatny na manipulację | Daje się wciągnąć w podstęp Klaudiusza. |
| Zdolny do skruchy | Przed śmiercią wyznaje winę i przebacza Hamletowi. |
Częste pytania — Laertes
Kim jest Laertes?
Synem Poloniusza i bratem Ofelii. Mieszka w Paryżu, a do Danii wraca po śmierci ojca.
Dlaczego Laertes chce zabić Hamleta?
Bo Hamlet zabił jego ojca, a pośrednio doprowadził do śmierci jego siostry. Król przedstawia mu Hamleta jako jedynego winnego.
Czym Laertes różni się od Hamleta?
Obaj mszczą ojców, ale Laertes działa natychmiast i bez namysłu, a Hamlet zwleka. Porywczość Laertesa pozwala królowi zrobić z niego narzędzie.
Jaki podstęp przygotował Laertes?
W pojedynku miał użyć ostrego, niezabezpieczonego rapieru, którego ostrze posmarował trucizną kupioną od szarlatana.
Jak kończy się historia Laertesa?
W pojedynku zostaje zraniony własną zatrutą klingą. Umierając, wyznaje spisek, oskarża króla, a na koniec przebacza Hamletowi, a Hamlet jemu.