Alan Alexander Milne

Wczesne życie i edukacja

Alan Alexander Milne urodził się 18 stycznia 1882 roku w Londynie. Jego ojciec, John Vine Milne, prowadził małą prywatną szkołę dla chłopców Henley House. Alan uczył się w szkole ojca. Jednym z jego nauczycieli był młody H.G. Wells, później znany pisarz.

Następnie uczył się w Westminster School w Londynie, a potem studiował matematykę w Trinity College na Uniwersytecie Cambridge. Dyplom uzyskał w 1903 roku. Podczas studiów pisał do studenckiego pisma „Granta” i został jego redaktorem. Bardziej niż matematyka pociągało go pisanie.

Debiut i pierwsze dzieła

Po studiach Milne zamieszkał w Londynie i utrzymywał się z pisania tekstów do gazet. W 1906 roku dołączył do zespołu „Puncha”, najsłynniejszego brytyjskiego pisma humorystycznego, i został zastępcą redaktora. Pisał do niego żartobliwe wiersze i felietony. W 1913 roku ożenił się z Dorothy de Sélincourt.

Mimo pacyfistycznych poglądów w czasie pierwszej wojny światowej wstąpił do wojska. Służył jako oficer łączności we Francji, między innymi nad Sommą w 1916 roku. Zachorował i wrócił do Anglii, gdzie pisał dla wywiadu wojskowego teksty propagandowe. Z wojska odszedł w 1919 roku.

Kontekst historyczny

Po wojnie Milne zajął się przede wszystkim teatrem i pisał lekkie komedie. Dużym powodzeniem cieszyła się zwłaszcza komedia Mr. Pim Passes By. W 1922 roku wydał powieść kryminalną The Red House Mystery, po polsku Tajemnica Czerwonego Domu.

Opowieści o Puchatku powstały kilka lat po pierwszej wojnie światowej, ale wojny w nich nie ma. Stumilowy Las jest bezpiecznym światem dziecięcej zabawy, oddzielonym od zmartwień dorosłych. W 1920 roku urodził się jego jedyny syn, Christopher Robin. Dla niego i o nim ojciec zaczął pisać wiersze, które ilustrował Ernest H. Shepard, rysownik „Puncha”.

Dojrzałość twórcza

W 1924 roku ukazał się zbiór wierszy dla dzieci When We Were Very Young, który od razu odniósł sukces. W 1926 roku Milne wydał Winnie-the-Pooh, czyli Kubusia Puchatka. Rok później ukazał się drugi tom wierszy Now We Are Six, a w 1928 roku The House at Pooh Corner, czyli Chatka Puchatka. Wszystkie cztery książki zilustrował Shepard. Po drugim tomie opowiadań o Puchatku Milne nie napisał już żadnej książki o misiu.

Później wrócił do literatury dla dorosłych. W 1929 roku przerobił na sztukę O czym szumią wierzby Kennetha Grahame’a pod tytułem Toad of Toad Hall. W 1939 roku wydał autobiografię It’s Too Late Now. Pisał sztuki, powieści, eseje i teksty publicystyczne, ale żadna z tych książek nie dorównała popularnością opowieściom o Puchatku. Sława książek o Puchatku ciążyła jego synowi, który jako dorosły miał żal do ojca, że jego dzieciństwo stało się publiczne.

Milne miał dom na wsi w Hartfield w hrabstwie Sussex, na skraju lasu Ashdown, który stał się wzorem Stumilowego Lasu. Tam zmarł 31 stycznia 1956 roku.

Spuścizna i znaczenie

Milne przeszedł do historii przede wszystkim jako twórca Kubusia Puchatka. Obie książki o misiu przełożono na kilkadziesiąt języków. Od lat sześćdziesiątych postaci z jego książek wykorzystuje w filmach wytwórnia Walta Disneya. Rękopisy opowiadań o Puchatku przechowuje biblioteka Trinity College w Cambridge, a pluszowe zabawki Christophera Robina są w Nowojorskiej Bibliotece Publicznej.

W Polsce książki o Puchatku znane są od 1938 roku w przekładzie Ireny Tuwim. Kubuś Puchatek jest lekturą uzupełniającą w szkole podstawowej. Prawa autorskie do tekstów Milne’a wygasają w Polsce 1 stycznia 2027 roku. W 2026 roku obchodzono setną rocznicę wydania Kubusia Puchatka.