Przyjaciel pana Piotra — charakterystyka postaci
Rozmówca, któremu pan Piotr opowiada historię małżeństwa w utworze Wybrana satyra. Cechy z uzasadnieniem, cytaty i miejsce postaci w świecie przedstawionym.
Przyjaciel otwiera satyrę. Gratuluje panu Piotrowi, że dostał to, co tak cenił, czyli żonę. Chłodne „Bóg zapłać” go dziwi, więc dopytuje, czy małżeństwo już się sprzykrzyło. Kiedy pan Piotr przyznaje, że jest w goryczy, przyjaciel daje mu ironiczną radę. Ma trzymać, co zdobył, i milczeć jak inni mężowie, którzy są uniżonymi sługami swoich żon.
Jego krótkie kwestie, np. „Tym lepiej”, „Alboż to miasto psuje?”, „A z miasta?”, pozwalają panu Piotrowi wyłożyć swoje racje. Po dwudziestym wersie przyjaciel milknie i do końca słucha. Pełni więc rolę słuchacza, który zastępuje czytelnika.
Cechy — Przyjaciel pana Piotra
| Cecha | Uzasadnienie w tekście |
|---|---|
| Ciekawy | Dziwi się chłodnej odpowiedzi i mówi „Ozięble dziękujesz”. |
| Ironiczny | Radzi milczeć jak inni mężowie, „uniżeni słudzy” swoich żon. |
| Rozsądny | Zalety żony przyjmuje słowami „Tym lepiej”, jak zrobiłby każdy. |
| Dobry słuchacz | Od wersu 21 nie przerywa opowieści. |
| Znawca obyczajów | Wie, że w wielu domach rządzi „jejmość”. |
Częste pytania — Przyjaciel pana Piotra
Kto rozmawia z panem Piotrem?
Rozmawia z nim przyjaciel, którego imię nie pada. To on zaczyna satyrę gratulacjami z okazji ślubu.
Jaką radę daje przyjaciel panu Piotrowi?
Radzi mu cierpliwie trzymać, co zdobył, i milczeć jak inni mężowie, którzy są tylko uniżonymi sługami swoich żon.
Dlaczego przyjaciel mówi tak mało?
Jego pytania mają tylko skłonić pana Piotra do opowieści. Po dwudziestym wersie milknie, a dalej mówi już tylko mąż.
Jak przyjaciel reaguje na zalety żony?
Mówi „Tym lepiej”. Pan Piotr odpowiada przekornie „Tym gorzej” i zaczyna wyjaśniać, dlaczego.
Po co Krasicki wprowadził postać przyjaciela?
Dzięki niemu satyra ma formę rozmowy, a nie suchej skargi. Przyjaciel zastępuje czytelnika, który słucha pana Piotra i może sam ocenić jego winy.